Rb. Maastricht 31 augustus 2000, ECLI:NL:RBMAA:2000:AA7321

Onjuiste interpretatie van art. 12.2 Verplaatsingskostenbesluit 1989. Afwijzing verzoeken (met terugwerkende kracht) om verhoging van forensenvergoedingen. Rechtbank: De ondernemingsraad (OR) van PI X is middels een memo om een advies gevraagd inzake de verzoeken van eisers. In de memo wordt gesteld dat onduidelijkheid bestaat met betrekking tot de te vergoeden kosten woon/werkverkeer omdat de regeling niet aangeeft wat voor soort vervoer (bus, trein, tram, veerpont of een combinatie daarvan) vergoed dient te worden. De OR heeft ingestemd met een beleid zoals het ook gevoerd wordt bij de PI Roermond: alleen busvergoeding indien het station in een andere postcode ligt dan de woning. De rechtbank is van oordeel, dat een dergelijke uitleg van de regeling niet juist is. De regeling spreekt van de kosten voor het dagelijks reizen tussen de woning en plaats van tewerkstelling. Dit betekent, dat gekeken moet worden naar het gehele individuele traject woning/werk en niet uitsluitend naar het vervoer per trein. Verweerder dient de openbaar vervoerkosten van het gehele traject te vergoeden (behoudens de kortingen op grond van de artt. 11 en 15 van de Verplaatsingskostenregeling 1989). Bestreden besluiten zijn derhalve gebaseerd op een onjuiste interpretatie van art. 12.2 Verplaatsingskostenbesluit 1989. Beroepen van eisers gegrond. Ten overvloede merkt de rechtbank nog op dat indien, zoals verweerder stelt de postcodes een relevant gegeven zouden vormen, eisers, nu het station en de plaats van tewerkstelling niet dezelfde postcode hebben, recht zouden hebben op busvergoeding tussen het station en de plaats van tewerkstelling. Minister van Justitie - Algemeen Directeur Penitentiaire Inrichtingen "De Geerhorst"- te Sittard, verweerder. mr. J.N.F. Sleddens

De uitspraak op rechtspraak.nl