Rb. Limburg 3 december 2015, ECLI:NL:RBLIM:2015:10102

Op grond van artikel 8, eerste lid, van de Wet WIA zijn – kort gezegd – alleen werknemers in de zin van de Ziektewet (ZW) beschermd. Uit artikel 3, tweede lid, van de ZW in samenhang gelezen met artikel 3a van de ZW volgt samengevat, dat degene die zijn dienstbetrekking buiten Nederland vervult niet als werknemer in de zin van de ZW wordt beschouwd tenzij dit uit de bepalingen van een verdrag of een besluit van volkenrechtelijke organisatie voortvloeit. De Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees parlement en de Raad van 29 april 2014 regelt de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels van de Lidstaten. In artikel 11, derde lid, onder a, van deze Verordening is bepaald dat degene die werkzaamheden al dan niet in loondienst verricht in een lidstaat, de wetgeving van die lidstaat geldt. Een en ander brengt naar het oordeel van de rechtbank met zich mee, dat ter zake van eisers ziekmelding uit zijn werk in Genk (België) geen recht ontstond op uitkering ingevolge de Wet WIA. Daarmee kan er ook geen sprake zijn van uitsluiting van dat recht als bedoeld in artikel 43, onderdeel a, ten eerste van die wet. Dat laatste nu is voorwaarde voor de mogelijkheid van toepassing van zowel de dagloonherziening op grond van artikel 13a als van de garantieregeling van artikel 62, vijfde lid.

De uitspraak op rechtspraak.nl