Rb. Gelderland 9 december 2019, ECLI:NL:RBGEL:2019:5701

Wet openbaarheid van bestuur (Wob). De rechtbank neemt, anders dan verweerder, geen misbruik van recht aan. Het Wob-verzoek is niet alleen ingediend met het doel de informatie te gebruiken in de strafrechtelijke en bestuursrechtelijke procedures. Ook op basis van de andere feiten en omstandigheden – procesgedrag, hoeveelheid verzoeken en procedures, klachtprocedures - kan niet de conclusie worden getrokken dat sprake is van misbruik van recht. De beroepen zijn dus ontvankelijk. Voor zover verweerder in de zaken misbruik van recht heeft aangenomen, is dat niet terecht en moet verweerder opnieuw beslissen. Beroepen niet-tijdig zijn gegrond. Inhoudelijke Wob-beoordeling: onder andere ambtsberichten van het College van OM aan de minister. Naar het oordeel van de rechtbank impliceert het enkele bestaan van een ambtsbericht niet een persoonlijke beleidsopvatting in de zin van artikel 11 van de Wob. Aantal onderdelen van de ambtsberichten zijn wel persoonlijke beleidsopvattingen en dus op goede gronden niet openbaar gemaakt op grond van artikel 11 en artikel 10, tweede lid, aanhef en onderdeel g, van de Wob. Dat geldt ook voor een nota die een subjectieve selectie van de ambtsberichten bevat. Openbaarmaking van de overige documenten is op goede gronden geweigerd. Voor zover verweerder tekst in een document heeft geweigerd openbaar te maken omdat het nieuwe informatie bevat, is dat niet terecht. Dat is geen weigeringsgrond in de zin van de Wob. Beroep in zoverre gegrond. Verweerder moet een nieuwe beslissing op bezwaar nemen en daarbij tevens bekijken of er ook andere soorten documenten zijn waarom eerder is verzocht. Overwegingen met betrekking tot de gevorderde dwangsom. Rechtbank signaleert een escalatie van standpunten en partijen zijn gebaat bij het doorbreken van de impasse.

De uitspraak op rechtspraak.nl