Rb. Den Haag 1 maart 2017, ECLI:NL:RBDHA:2017:6678

Verweerder heeft de aanvraag afgewezen, omdat eiser niet voldoet aan het middelenvereiste. Hoewel het hier niet gaat om een gezinsherenigingszaak, moet verweerder toch een individuele beoordeling maken van eisers situatie, zoals bedoeld in de arresten Chakroun en Kachab. Verweerder heeft bij de afwijzing wel betrokken dat eiser van 1 augustus 2015 tot 31 maart 2016 een uitkering heeft ontvangen op grond van de Participatiewet, maar niet dat hij sinds 1992 legaal in Nederland verblijft waarvan hij van 7 september 2001 tot 28 februari 2016 beschikte over een verblijfsvergunning regulier ‘arbeid in loondienst’ en dus bijna 15 jaar heeft gewerkt. Verweerder had dit moeten meewegen en daar bovendien een zwaar gewicht aan dienen toe te kennen. Ook had verweerder in eisers voordeel moeten meewegen dat hij, zoals ook niet ter discussie staat, voldoende inkomsten haalt uit zijn flexibele arbeidsovereenkomst. Dat het ‘flexibele’ een onzekerheid voor de toekomst inhoudt, is gelet op het voorgaande onvoldoende om te oordelen dat eiser niet aan het middelenvereiste voldoet. De rechtbank is, gelet op het voorgaande, dan ook van oordeel dat het besluit onzorgvuldig is genomen.

De uitspraak op rechtspraak.nl