Rb. Den Haag 11 november 2016, ECLI:NL:RBDHA:2016:16612

Is verweerder bevoegd medische gegevens op te vragen? Verweerder heeft de aanvraag van eiseres om uitstel van vertrek als bedoeld in artikel 64 Vw 2000 buiten behandeling gesteld omdat de aanvraag niet compleet was. Er ontbraken relevante medische gegevens van de cardioloog. Volgens het beleid van verweerder (paragraaf A3/7.1 Vc 2000), moet de vreemdeling relevante medische gegevens overleggen. Op grond van paragraaf A3/7.1.2 Vc 2000 verzoekt verweerder het BMA in ieder geval niet om een advies uit te brengen als de vreemdeling incomplete of ontbrekende bewijsmiddelen als genoemd in paragraaf A3/7.1 van de Vc 2000 overlegt en deze, nadat verweerder hem daartoe in de gelegenheid heeft gesteld, niet heeft aangevuld. Verweerder was bevoegd de aanvraag buiten behandeling te stellen. Ter zitting is besproken dat onduidelijk is of verweerder wel bevoegd is om medische gegevens van eiseres op te vragen of dat het aan de artsen van het BMA is om dit bij de behandelend artsen op te vragen. De rechtbank wijst in dit verband op artikel 4:3 van de Awb waarin staat dat de aanvrager onder voorwaarden kan weigeren zijn medische gegevens te overleggen. Hieruit kan enerzijds worden afgeleid dat bij de aanvraag dus om medische gegevens mag worden gevraagd. Anderzijds bestaat het recht van een aanvrager dat te weigeren. Een weigering in zaken als de onderhavige, waarin verweerder zelf geen enkele beoordeling van medische stukken maakt, maar dit (terecht) overlaat aan artsen van het BMA, is niet geheel onvoorstelbaar. De artsen van het BMA kunnen immers zelf, en zo ging dat voorheen ook, alle medische informatie rechtstreeks bij de behandelaars opvragen door middel van een toestemmingsverklaring. Verweerder is dan nog net zo goed in staat om op de aanvraag te beslissen. Eiseres heeft echter niet geweigerd stukken over te leggen op vorenbedoelde grond, zodat dit niet tot een andere uitkomst in deze zaak zou kunnen leiden.

De uitspraak op rechtspraak.nl