Rb. Den Haag 21 december 2015, ECLI:NL:RBDHA:2015:15052

Bij besluit van 23 november 2015 heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd niet in behandeling genomen omdat Duitsland verantwoordelijk is voor de behandeling van de aanvraag. Partijen zijn verdeeld over de vraag of de verantwoordelijkheid voor de behandeling van het verzoek om internationale bescherming alsnog bij Nederland moet worden gelegd. Eiser doet een beroep op schending van de Opvang- en Procedurerichtlijn, op artikel 3 van het EVRM en op artikel 80 van het VWEU. De rechtbank oordeelt dat schending van de Opvang- en Procedurerichtlijn en/of art. 3 van het EVRM door Duitsland niet aannemelijk is. De rechtbank acht het beroep op art. 80 VWEU onvoldoende onderbouwd en acht daarbij van belang dat het niet aannemelijk is dat artikel 80 van het VWEU naar eiser toe rechtstreekse werking heeft, aangezien de inhoud van dit artikel niet onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig is maar slechts beleidskaders aan de lidstaten geeft.

De uitspraak op rechtspraak.nl