Rb. Breda 20 oktober 2010, ECLI:NL:RBBRE:2010:BO1112

De vraag of artikel 109a van de APV onverbindend is, wordt door de rechtbank ontkennend beantwoord. Artikel 109a van de APV heeft niet het door eiser gestelde effect dat de belijding van godsdienst illusoir wordt en is niet in strijd met artikel 6 van de Grondwet. De wijze waarop verweerder het klokgelui voor een deel van het etmaal door artikel 109a van de APV aan banden legt, wordt toegestaan door artikel 10 Wet openbare manifestaties. Nu artikel 109a van de APV niet onverbindend is en verweerder gelet op de geluidsmetingen terecht heeft geconstateerd dat eiser dat artikel heeft overtreden, was verweerder bevoegd handhavend op te treden. Geen bijzondere omstandigheden aanwezig om van handhaving af te zien.

De uitspraak op rechtspraak.nl