Rb. Amsterdam 21 maart 2024, ECLI:NL:RBAMS:2024:1645

Overname private schulden o.g.v. de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). Beroep gegrond. Eiser en zijn ex-partner hebben verzocht om overname van een schuld bij ABN AMRO en een schuld bij ING. Tussen partijen is in geschil of deze schulden vóór 1 juni 2021 opeisbaar waren als bedoeld in artikel 4.1, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wht. Ten aanzien van de schuld bij ABN AMRO oordeelt de rechtbank dat verweerder deze terecht niet heeft overgenomen, omdat was gebleken dat per 1 juni 2021 geen sprake meer was van een betalingsachterstand op deze schuld. Met betrekking tot de schuld bij ING ziet de rechtbank in de wetsgeschiedenis aanleiding om onderscheid te maken tussen enerzijds de opeisbare betalingsachterstand en de hoofdsom. Op grond van de voorwaarden van het afgesloten krediet bij ING, de betalingsachterstand op 1 juni 2021 van drie termijnen en berichten van de schuldeiser aan eiser en zijn ex-partner concludeert de rechtbank dat de betalingsachterstand op de peildatum van 1 juni 2021 opeisbaar waren en niet zijn voldaan. De hoofdsom was gelet op de voorwaarden van het krediet ook opeisbaar. De rechtbank acht het daarbij niet relevant dat de betalingsachterstanden en de hoofdsom niet voor 1 juni 2021 maar pas in juli 2021 door ING daadwerkelijk zijn opgeëist. Artikel 4.1, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet hersteloperatie toeslagen spreekt immers van het opeisbaar zijn van de vordering op 1 juni 2021. Dit komt overeen met het doel van de Wet hersteloperatie toeslagen: betrokkenen kunnen vanaf het moment van het opeisbaar worden van de vordering de dupe worden van incassomaatregelen. Dat was ook het geval op 1 juni 2021 voor eiser en zijn ex-partner. Het beroep van eiser op de hardheidsclausule slaagt niet. De rechtbank voorziet zelf in de zaak door te bepalen dat verweerder zowel de betalingsachterstand als de hoofdsom van deze schuld van eiser en zijn ex-partner bij ING dient over te nemen.

De uitspraak op rechtspraak.nl