Rb. Amsterdam 14 april 2020, ECLI:NL:RBAMS:2020:2277

The issue in this case is whether the parties expressly agreed for proceedings to be in English before the Netherlands Commercial Court (Court in Summary Proceedings). Under Article 30r DCCP, Dutch is the language of the motion on this preliminary issue [an English version of the judgment is provided as a courtesy]. The Court finds that there is a valid NCC clause as agreed by the parties. Article 30r DCCP does not impose any requirement to the effect that an NCC clause is valid only if included in a document signed by the parties. The requirement of an “express” agreement is met where the parties’ agreement in favour of NCC is clearly stated, was made with knowledge of the clause and was not hidden in one party’s general terms and conditions. In the Court’s preliminary analysis at this early stage, a reasonable person in the same circumstances as the motion defendant would have understood the documents to mean that disputes in connection with the Letter of Intent and the Transaction Agreement may be submitted to the NCC CSP. Two aspects of this analysis are that an NCC clause is separate from the main agreement (in which it is included) and that the motion claimant made numerous statements which, on a preliminary basis, warrant the conclusion that there was agreement on the NCC clause. Another important aspect is that the motion claimant consistently uses English to communicate and is based in Amsterdam. It is true that there is a formal requirement to enter into the transaction as a whole (“execute” and “deliver”), and there is an entire agreement clause, but these points have little weight in the analysis of whether there is agreement on the NCC clause. Given the close connection between the Transaction Agreement and the Letter of Intent, the NCC clause applies to disputes in connection with the Letter of Intent. These summary proceedings are within the scope of the NCC clause because the ordinary meaning of the word “pending” in the present circumstances is that an interim measure precedes and is without prejudice to the resolution of the dispute in arbitration. (Summary in Dutch) In deze zaak draait het om de vraag of partijen uitdrukkelijk zijn overeengekomen om te procederen bij (de voorzieningenrechter van) de Netherlands Commercial Court. Deze voorvraag moet op basis van artikel 30r Rv in het Nederlands worden behandeld. Volgens de voorzieningenrechter is tussen partijen een geldig NCC-beding overeengekomen. Uit artikel 30r Rv volgt niet dat een NCC-beding slechts geldig is indien dat beding staat in een door partijen ondertekend document. Aan het “uitdrukkelijkheidsvereiste” is voldaan, indien de keuze van beide partijen voor NCC duidelijk tot uitdrukking is gebracht, welbewust is gemaakt en niet is verborgen in de algemene voorwaarden van één van partijen. Verweerster in het incident heeft voorshands redelijkerwijs mogen aannemen dat geschillen met betrekking tot de intentieverklaring en de Transaction Agreement konden worden voorgelegd aan de voorzieningenrechter van de NCC. Daarbij is van belang dat een NCC-beding los staat van de hoofdovereenkomst waarin deze is opgenomen en dat eiseres in het incident talrijke uitlatingen heeft gedaan waaruit voorshands overeenstemming over het NCC-beding redelijkerwijs mocht worden afgeleid. Van belang is dat eiseres in het incident steeds in het Engels communiceert en in Amsterdam is gevestigd. Het feit dat voor totstandkoming van de Transaction Agreement een vormvereiste geldt (“execute” en “deliver”), en dat deze overeenkomst een “entire agreement clause” bevat, is niet van belang voor het wel of niet tot stand komen van overeenstemming over het NCC-beding. Vanwege de nauwe verbondenheid van de Transaction Agreement en de intentieverklaring, geldt het NCC-beding ook voor geschillen met betrekking tot de intentieverklaring. Dit kort geding valt ook binnen de reikwijdte van het NCC-beding, omdat de gangbare betekenis van het woord “pending” in de onderhavige context is dat een voorlopige voorziening voorafgaat aan en niet vooruitloopt op de “resolution of any dispute” in arbitrage.

De uitspraak op rechtspraak.nl