Rb. Amsterdam 30 juni 2014, ECLI:NL:RBAMS:2014:4868

Eiser is een zelfstandige zonder personeel. Zijn inkomen is in 2011 drastisch gedaald als gevolg van de economische crisis. Verweerder heeft eisers verzoek om peiljaarverlegging afgewezen, omdat de vermindering van zijn inkomen het gevolg is van de wijze waarop eiser zijn inkomen verwerft. Eiser heeft betoogd dat het geen vrije keuze is geweest om zzpér te worden en dat hij daarom gelijk moet worden behandeld als een werknemer die zijn baan is kwijtgeraakt. Dit betoog faalt. De rechtbank kan er niet aan voorbij gaan dat een zzp'er zowel in het systeem van de fiscale wetgeving als in het systeem van de Wsf 2000 moet worden aangemerkt als ondernemer. Ondernemersrisico, dat inhoudt dat een ondernemer in sommige jaren beter draait dan in andere jaren en ook inhoudt dat je binnen het fiscale regime ondernemersfaciliteiten hebt, is een essentieel element van ondernemerschap. In dat licht bezien heeft de wetgever er doelbewust voor gekozen dat inkomensschommelingen die inherent zijn aan het ondernemerschap niet tot een wijziging van het peiljaar leiden. De vraag of het ondernemerschap een vrije keuze is geweest, is daarbij niet van belang. Beroep ongegrond.

De uitspraak op rechtspraak.nl