Rb. Alkmaar 7 juni 2012, ECLI:NL:RBALK:2012:BX6693

Verweerder heeft eisers subsidieaanvraag voor de restauratie van de Nederlands Hervormde Martinuskerk te Schellinkhout mogen afwijzen. De rechtbank is van oordeel dat verweerder het door eiser uit eigen beweging bij de aanvraag gevoegde ontwikkelingsplan mocht betrekken bij zijn behandeling van die aanvraag. Dat in de Restauratieregeling niet expliciet staat vermeld dat de subsidieaanvraag vergezeld dient te gaan van zo’n plan en dat eiser dus niet verplicht was het te verstrekken, zoals eiser heeft betoogd, brengt hierin geen verandering. Verweerder heeft zich vervolgens in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat het ontwikkelingsplan voldoende concreet moet zijn om tot het verstrekken van subsidie te kunnen overgaan. Verstrekking van subsidie is immers mogelijk voor de restauratie van een monument dat een nieuwe functie krijgt. Het eerst concreet uitwerken van een herbestemmingsplan na subsidieverlening past hierbij niet. Gezien het ontwikkelingsplan, waarin wordt gesproken van een “geïllustreerde gedachte”, en de toelichting bij de Restauratieregeling is de rechtbank van oordeel dat verweerder zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat onvoldoende zekerheid bestaat over de daadwerkelijke uitvoering van het ontwikkelingsplan. Eiser heeft ter zitting ook erkend dat van een uitgewerkt plan geen sprake is. En al wat eiser verder heeft aangevoerd kan geen verandering brengen in het ontbreken van een voldoende concreet herbestemmingsplan. Verweerder concludeert dan ook terecht dat geen sprake is van herbestemming van de kerk in de zin van de Restauratieregeling.

De uitspraak op rechtspraak.nl