HR 30 juni 2026, ECLI:NL:HR:2026:1118

Medeplegen diefstal met geweld (art. 312.2.2 Sr) en medeplegen poging tot afpersing (art. 317.3 jo. 312.2.2 Sr). Vrijspraak in eerste aanleg. Bewijsklachten. 1. Bewijsminimum, art. 342.2 Sv. Vindt verklaring van aangever voldoende steun in ander bewijsmateriaal? 2. Denaturering van verklaring van aangever. Heeft hof aan verklaring van aangever een andere betekenis gegeven dan dat aangever kennelijk heeft bedoeld te geven? HR: Om redenen vermeld in CAG leidt middel niet tot cassatie. CAG: Ad 1. Er is geen sprake van schending van art. 342.2 Sv. Hof heeft bewezenverklaarde (naast verklaring van aangever) gestoeld op getuigenverklaring van A waaruit kan worden afgeleid dat aangever een afspraak had met verdachte en dat hij adres van aangever aan verdachte heeft gegeven, getuigenverklaring van B waaruit volgt dat aangever op avond waarop delict is gepleegd met een voor getuige onbekende man (die zich voorstelde met naam van verdachte) is meegegaan vanuit huis, historische verkeersgegevens van telefoonnummers van verdachte en aangever en letselverklaringen waaruit volgt dat bij aangever meerdere (steek)verwondingen zijn geconstateerd. Ad 2. Aangever heeft verklaard dat degene op bijrijdersstoel zijn telefoon heeft gepakt. Hof heeft gezien deze verklaring niet onbegrijpelijk overwogen dat aangever daarmee heeft verklaard dat zijn telefoon van hem is afgenomen. Omstandigheden dat het onduidelijk is gebleven wat zich daarna met telefoon heeft afgespeeld en dat aangever heeft verklaard dat hij bij verlaten van auto zijn telefoon heeft verloren, doen daaraan niet af. Van denaturering (het door rechter aan verklaring van aangever geven van wezenlijk andere betekenis dan hij daaraan kennelijk heeft bedoeld te geven) is geen sprake. Volgt verwerping.

De uitspraak op rechtspraak.nl