Hof Den Haag 14 juli 2020, ECLI:NL:GHDHA:2020:1317

In geschil is onder meer of belanghebbende voor de toepassing van artikel 17 (bestuurders- en commissarissenbeloningen) van het belastingverdrag Nederland-Luxemburg (het Verdrag) kwalificeert als “lid van de raad van bestuur” van [C]. Het Hof is van oordeel dat belanghebbende niet kwalificeert als “lid van de raad van bestuur”, omdat hij geen formeel (statutair) bestuurder van [C] is. De Inspecteur heeft de beloning terecht onder artikel 16 (niet-zelfstandige arbeid) van het Verdrag in aanmerking genomen. Belanghebbende heeft dan ook geen recht op voorkoming van dubbele belasting over zijn gehele van [C] verkregen beloning, maar slechts over het deel van de beloning dat overeenkomstig artikel 16 van het Verdrag is toegewezen aan Luxemburg. Tussen partijen is niet in geschil dat de inkomsten door Luxemburg in de heffing worden betrokken op grond van artikel 17 van het Verdrag. Belanghebbende stelt dat, wanneer sprake is van een zogenoemd kwalificatieconflict, de woonstaat (Nederland) bij het voorkomen van dubbele belasting de kwalificatie van het inkomen door de bronstaat (Luxemburg) moet volgen. Het Hof oordeelt hierover dat Nederland als woonstaat het begrip “lid van de raad van bestuur” in beginsel overeenkomstig zijn eigen wetgeving dient uit te leggen. Nederland is op grond van artikel 23 van het Verdrag niet gehouden de kwalificatie van de door [C] betaalde beloning door de Luxemburgse belastingautoriteiten te volgen en dienovereenkomstig voorkoming van dubbele belasting te verlenen.

De uitspraak op rechtspraak.nl