Hof Arnhem 19 augustus 2008, ECLI:NL:GHARN:2008:BE8606

Gerechthof Arnhem, Pachtkamer, 19-08-2008, 104.004.568 BW 3:40 en 7:399c; Pw (oud) 71 “Koop van pachtrechten”. Bepaling van art. 71 lid 1 Pachtwet en 7:399c lid 1 BW is alleen van toepassing in het geval de bedoelde hogere tegenprestatie wordt bedongen nádat de pachtovereenkomst (of de pachtwijzigingsovereenkomst) is goedgekeurd en niet mede in het geval bedoelde tegenprestatie daaraan voorafgaand is bedongen. Voor die uitleg pleit niet alleen de tekst van de bepaling - namelijk de woorden “indien de grondkamer onderscheidenlijk de Centrale Grondkamer de pachtovereenkomst of een overeenkomst tot wijziging van een pachtovereenkomst heeft vastgesteld” - maar ook de samenhang met het stelsel van toetsing door de grondkamer. Dat stelsel voorziet immers op andere wijze dan door nietigheid in het handhaven van de hoogst toelaatbare pachtprijs in de zin van artikel 7:327 Burgerlijk Wetboek (voorheen artikel 3 Pachtwet): de grondkamer wijzigt een te hoge pachtprijs in de hoogst toelaatbare, waarna de aldus gewijzigde overeenkomst in plaats van de oorspronkelijke tussen partijen verbindende kracht heeft (artikelen 7:319 lid 1 sub a en 7:320 Burgerlijk Wetboek; artikelen 5 en 6 Pachtwet). De voorovereenkomst waarbij de toekomstige verpachter zich tegenover de toekomstige pachter verplicht om een pachtovereenkomst aan te gaan en daarvoor een tegenprestatie bedingt, heeft in ieder geval dán een verboden strekking, voor zover de bedongen tegenprestatie ertoe strekt om in aanvulling op de in de pachtovereenkomst opgenomen en aan toetsing door de grondkamer onderworpen tegenprestatie, aan de verpachter een vergoeding toe te kennen voor het toekomstige gebruik van het gepachte, hetgeen immers neerkomt op ontduiking van het dwingendrechtelijke systeem van toetsing van pachtprijzen. Een bij voorovereenkomst bedongen tegenprestatie heeft geen verboden strekking indien die tegenprestatie bij benadering gelijk is aan de beëindigingsvergoeding die aan de voorafgaande pachter is betaald.

De uitspraak op rechtspraak.nl