Hof Amsterdam 15 februari 2002, ECLI:NL:GHAMS:2002:AE0068

Bij aanslag op verzoek wordt voor de beantwoording van de vraag of tijdig aangifte is gedaan aansluiting gezocht bij de verzendtheorie. Belanghebbende heeft voor het onderhavige jaar aangifte gedaan door middel van het indienen van een zogenaamd T-biljet. De aangifte is verzorgd door A (A Consult). Het T-biljet is door de Belastingdienst te Almelo ontvangen en heeft als datumstempel 3 januari 2001 gekregen. Belanghebbende stelt dat zij tijdig aangifte heeft gedaan en beroept zich op de verzendtheorie. De inspecteur heeft zich op het standpunt gesteld dat belanghebbende niet binnen de in artikel 64 , eerste lid, onderdeel c, van de Wet IB '64 in samenhang met artikel 20 Uitvoeringregeling IB 1990 aangifte heeft gedaan. Hij beroept zich op de ontvangst theorie. De inspecteur heeft bij beschikking (vgl. artikel 12 Awr) besloten om geen aanslag op te leggen. Zo belanghebbende tijdig aangifte zou hebben gedaan, zou zij recht hebben op een teruggaaf van ƒ 726. Voor de beantwoording van de vraag of de in artikel 64, eerste lid, aanhef en onderdeel c, van de Wet bedoelde aangifte tijdig is gedaan, acht het Hof het bepaalde in artikel 20, eerste lid, aanhef en onderdeel a, van de Uitvoeringsregeling Algemene wet inzake rijksbelastingen 1994 van belang. In artikel 20, eerste lid, aanhef en onderdeel a, van laatstgenoemd is bepaald dat aangifte wordt gedaan door het inleveren of toezenden van het uitgereikte aangiftebiljet met de daarbij gevraagde bescheiden. Naar het oordeel van het Hof dient onder toezenden in deze bepalingen te worden verstaan verzenden, welk begrip de betekenis heeft van ter post bezorgen. Een overeenkomstige toepassing van artikel 20 van de Uitvoeringsregeling ten aanzien van de aangifte op verzoek van artikel 64, eerste lid, aanhef en onderdeel c, van de Wet leidt ertoe dat ook voor het tijdstip waarop deze aangifte is gedaan het tijdstip waarop deze ter post is bezorgd beslissend moet worden geacht.jonk

De uitspraak op rechtspraak.nl