CRvB 26 maart 2021, ECLI:NL:CRVB:2021:678

Bij het ontslagbesluit van 31 augustus 2017 is aan appellant met ingang van 1 december 2017 ontslag verleend op grond van artikel 12.12 van de CAO, overeenkomstig het voornemen van 3 april 2017. Evenals de rechtbank volgt de Raad appellant niet in zijn standpunt dat bij dit ontslagbesluit niet is beslist over een naast de uitkering op grond van de WW en de BWUMC te verstrekken aanvullende uitkering. Bij het ontslagbesluit is volstaan met toekenning van die (minimum) uitkering, nadat na het ontslagvoornemen dus vergeefs is getracht tot een minnelijke regeling te komen. Er is bij het ontslagbesluit geen aanvullende uitkering verstrekt. Dit betekent dat het verzoek van appellant van 15 januari 2018 om hem alsnog een aanvullende uitkering te verstrekken een verzoek betreft om in zoverre terug te komen van het in rechte vaststaande besluit. Met de rechtbank stelt de Raad vast dat de feiten en omstandigheden van vóór het ontslagbesluit, die volgens appellant aanleiding zouden moeten zijn om alsnog een aanvullende ontslagregeling te treffen, geen nieuw gebleken feiten of omstandigheden zijn als bedoeld in artikel 4:6 van de Awb, omdat deze hadden kunnen worden aangevoerd in bezwaar tegen het ontslagbesluit. Appellant is, naar hij in bezwaar heeft aangevoerd, eerst medio december 2017 bekend geworden met die ontslagregeling, zodat dit wel een nieuw feit in de zin van artikel 4:6 van de Awb betreft. Evenals de rechtbank ziet de Raad hierin echter geen grond om te oordelen dat de Raad van Bestuur had moeten terugkomen van de bij het ontslagbesluit van 31 augustus 2017 voor appellant getroffen uitkeringsregeling. De ontslagregeling met K is tot stand gekomen via een minnelijke regeling en de mogelijkheid tot het treffen van een minnelijke regeling heeft appellant niet benut. Het bestreden besluit is niet evident onredelijk. Uit wat is overwogen volgt dat het hoger beroep geen doel treft en dat de aangevallen uitspraak, voor zover aangevochten voor bevestiging in aanmerking komt.

De uitspraak op rechtspraak.nl