CRvB 29 april 2009, ECLI:NL:CRVB:2009:BI4170

1) Lunchkostenvergoeding. Met de door appellant gedane aankopen bij de NS-kiosk is voldaan aan het gestelde in artikel 5 van de Reisregeling binnenland, inhoudend dat sprake moet zijn van een lunch, en dat voor het verkrijgen van de verstrekkingen kosten zijn gemaakt in een daarvoor bestemde gelegenheid. Voor de stelling, dat de gedane uitgaven te gering zijn om voor vergoeding als lunch in aanmerking te komen, is geen grond; de regeling kent immers geen minimumbedrag. De Raad volgt evenmin de opvatting van gedeputeerde staten, dat een lunch, om voor vergoeding in aanmerking te komen, in ieder geval het bedrag van de normaal op de eigen werkplek gemaakte lunchkosten te boven dient te gaan. 2) Reiskostenvergoeding. Als appellant vanwege privé-redenen heen en/of terug via een omweg wilde reizen, dienen de meerkosten van deze langere reisweg voor diens eigen rekening te blijven. Appellant heeft met een beroep op het privé-karakter van de desbetreffende reisgedeelten geweigerd gegevens te leveren.

De uitspraak op rechtspraak.nl