Gerecht EU 21 oktober 2004, T-36/99, ECLI:EU:T:2004:312
Tekst
Zaak T‑36/99
Lenzing AG
tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen
„Staatssteun – Beroep tot nietigverklaring – Ontvankelijkheid – Handeling die verzoeker individueel raakt – Artikel 87, lid 1, EG – Overeenkomsten tot herschikking en aflossing van schulden – Criterium van particuliere schuldeiser”
Arrest van het Gerecht (Vijfde kamer – uitgebreid) van 21 oktober 2004
Samenvatting van het arrest
1. Procedure – Beschikking die bestreden beschikking in loop van geding wijzigt – Nieuw gegeven – Verruiming van aanvankelijke conclusies en middelen
2. Beroep tot nietigverklaring – Natuurlijke of rechtspersonen – Handelingen die hen rechtstreeks en individueel raken – Beschikking waarbij Commissie procedure ter zake van steunmaatregelen afsluit – Concurrent van steunontvanger – Recht van beroep – Voorwaarden
(Art. 88, lid 2, EG)
3. Steunmaatregelen van de staten – Begrip – Selectiviteit van maatregel – Maatregel van algemene strekking die moet worden toegepast door administratie die daarbij over discretionaire bevoegdheid beschikt – Daaronder begrepen
(Art. 87, lid 1, EG)
4. Steunmaatregelen van de staten – Aantasting van mededinging – Openbare instelling belast met inning van socialezekerheidsbijdragen die toestaat dat die bijdragen met vertraging worden betaald – Aanzienlijk commercieel voordeel – Rente en vertragingstoeslagen die als tegenprestatie worden geëist – Geen invloed
(Art. 87, lid 1, EG)
5. Steunmaatregelen van de staten – Begrip – Overheidsoptreden ter financiering van aan werknemers van onderneming verschuldigde salarissen en vergoedingen waardoor die onderneming wordt bevoordeeld – Betalingsmodaliteiten – Geen invloed
6. Steunmaatregelen van de staten – Beschikking van Commissie waarbij wordt vastgesteld dat nationale maatregel verenigbaar is met artikel 87, lid 1, EG – Toepassing door Commissie van criterium van particuliere schuldeiser – Ingewikkelde economische beoordeling – Rechterlijke toetsing – Grenzen
(Art. 87, lid 1, EG)
1. Een wijziging van de bestreden beschikking in de loop van het geding is een nieuw gegeven, zodat de verzoeker de gelegenheid dient te krijgen zijn middelen en conclusies aan te passen.
(cf. punt 54)
2. Om te kunnen stellen dat zij individueel wordt geraakt door een beschikking van de Commissie tot beëindiging van de procedure die zij met betrekking tot een individuele steunverlening krachtens artikel 88, lid 2, EG heeft ingeleid, volstaat het niet dat een onderneming zich op haar hoedanigheid van concurrent van de door de betrokken steun begunstigde onderneming beroept, maar moet zij bovendien aantonen dat zij, gezien de mate van haar eventuele betrokkenheid bij de procedure en het belang van de inbreuk op haar marktpositie, in een feitelijke situatie verkeert die haar op soortgelijke wijze individualiseert als de adressaat. Wat de omvang van de inbreuk op de marktpositie van de verzoekende onderneming betreft, behoeft de gemeenschapsrechter zich bij het onderzoek van de ontvankelijkheid niet definitief uit te spreken over de concurrentieverhouding tussen deze onderneming en de steunontvangers. In deze context dient de verzoekende onderneming slechts afdoende aan te geven, om welke redenen de beschikking van de Commissie haar rechtmatige belangen kan schaden en haar positie op de betrokken markt wezenlijk kan beïnvloeden.
(cf. punten 75, 80)
3. Maatregelen met een algemene strekking vallen buiten de werkingssfeer van artikel 87, lid 1, EG. Maatregelen die op het eerste gezicht op alle ondernemingen van toepassing zijn, kunnen echter in zekere mate selectief zijn en dus worden aangemerkt als maatregelen die bepaalde ondernemingen of bepaalde producties begunstigen. Dat is met name het geval wanneer de administratie die een algemene regel moet toepassen, daarbij over een zekere vrijheid beschikt.
(cf. punt 129)
4. De houding van een openbare instelling die bevoegd is voor het innen van de socialezekerheidsbijdragen en die toestaat dat die bijdragen met vertraging worden betaald, verleent een daardoor begunstigde onderneming die in ernstige financiële moeilijkheden verkeert, een aanzienlijk commercieel voordeel, door voor die onderneming de lasten te verminderen welke voortvloeien uit de normale toepassing van het socialezekerheidsstelsel, welk voordeel niet volledig kan worden tenietgedaan door de van die onderneming geëiste rente en vertragingstoeslagen.
(cf. punten 137, 139)
5. De aan de werknemers van een onderneming verschuldigde salarissen en vergoedingen behoren tot de normale bedrijfskosten van die onderneming, die deze in beginsel uit haar eigen middelen moet betalen. Elk overheidsoptreden om die kosten te financieren, zal dus een steunmaatregel kunnen opleveren wanneer daardoor aan de onderneming een voordeel wordt verleend, ongeacht of de betalingen rechtstreeks aan die onderneming dan wel via een overheidsinstantie aan haar werknemers worden verricht.
(cf. punt 146)
6. Nu de toepassing door de Commissie van het criterium van de particuliere schuldeiser, evenals de toepassing van het criterium van de particuliere investeerder, ingewikkelde economische beoordelingen impliceert, is zij slechts onderworpen aan een toezicht dat beperkt is tot de vraag of de procedure‑ en motiveringsvoorschriften in acht zijn genomen, de feiten juist zijn vastgesteld en er geen sprake is van een kennelijk onjuiste beoordeling van deze feiten of van misbruik van bevoegdheid.
(cf. punt 150)
ARREST VAN HET GERECHT (Vijfde kamer – uitgebreid) 21 oktober 2004(1)
„Steunmaatregelen – Beroep tot nietigverklaring – Ontvankelijkheid – Handeling die verzoeker individueel raakt – Artikel 87, lid 1, EG – Overeenkomsten tot herschikking en aflossing van schulden – Criterium van particuliere schuldeiser”
verzoekster,
tegen
verweerster,
interveniënt,
HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Vijfde kamer – uitgebreid),
het navolgende
HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Vijfde kamer – uitgebreid)
García-Valdecasas Lindh Cooke
Legal Martins Ribeiro
De griffier De president van de Vijfde kamer
H. Jung R. García-Valdecasas
1 – Procestaal: Duits.